Hoe David Huycke speelt met licht en donker.

by | sep 18, 2023 | Magazine #7 | 0 comments

“Dualiteit vind ik enorm spannend.”
Een beeldend kunstenaar die werkt met koude metalen en met een warm hart. Zo zou je David Huycke kunnen omschrijven. Voor een bezoek aan zijn atelier in Sint-Niklaas zorgt hij even zelf voor het vervoer. Op een bovenruimte van zijn atelier volgt bij een kop koffie alle tekst en uitleg.

Als edelsmid ringen of halskettingen in een unieke vorm gieten. David Huycke begreep snel dat zijn roeping elders lag. In zijn atelier zie je ook esthetische objecten die wat aan urnen doen denken. Vandaar zijn deelname aan de expo ‘In Absence’ die in het teken stond van verlies?

David Huycke: “In oorsprong hebben de objecten niets met dat thema te maken. Eens ze er zijn, kunnen die wel voor verbinding of referenties zorgen. Eén van mijn stukken is al gebruikt als urne. Het heeft iets sacraals. Zelfs al tijdens mijn studie lag mijn interesse meer bij het maken van die kleine sculpturen..Ik voelde me meer beeldhouwer dan juwelenmaker en sloeg een andere weg in. Die edelsmeedkunst blijft een niche. Het is niet evident om ermee te starten. In bijvoorbeeld Engeland of Duitsland is dat anders, daar staat deze kunst toch op een hoger trapje. Als dat gevolgd wordt door succes, geeft het mij een ongelooflijke energie.”

Hope & Agony

In de MAD-Gallery op de campus van PXL-MAD in Hasselt kon je ‘Hope & Agony’ bewonderen. Zilveren bollen lijken een wolk te vormen. Maar is de onderste helft verbrand of in rouw? David duidt dat graag.
“Drie jaar geleden ben ik zwaar ziek geweest. Achteraf ben je dat in mijn werken gaan zien. ‘Cosmic Bubbles’ is een recent werk. Die bubbels zijn eerder licht en frivool, maar ze rusten wel op een zwart blok. Dat is de dualiteit tussen het goede en het slechte. De wolk die op de tentoonstelling hing, ontstond na een relatiebreuk. ‘Agony’ staat voor het diepe lijden. ‘Hope’ heeft geen uitleg nodig. Het gaat over wolken, dingen die veranderen. Je hebt lichte wolken, er bestaan onweerswolken. Dat is weer die dualiteit, ik vind dat enorm spannend.
Ook bij mijn ouder werk herken je vormen die je als een symbool kan zien voor andere dingen. Lijkt dit niet op een steen die in het water voor kringen zorgt? (toont een object) Mijn werk is zelden schreeuwerig, het draait vaak om stilte en ingetogenheid, soms om leegheid. De werken kunnen symbolisch zijn voor bepaalde gevoelens, maar die gevoelens zijn zelden het vertrekpunt. Ik probeer heel universeel te werken. De materialen, de vormen en de sfeerschepping, dat is meer het vertrekpunt.”

God of de natuur?
Echt kenmerkend voor het werk van David Huycke is het gebruik van granulatie. Denk aan kleine korrels of bolletjes die een bepaald patroon maken.
“De techniek van granulatie gebruik ik heel graag. Je kan daar van alles mee doen. Ik laat me graag inspireren door kosmische ideeën, door die grote bollen, de planeten of op microniveau, hoe organiseren molecules zich?  Dat is iets wat me niet loslaat, vooral die ordening. Die bolletjes ordenen zich op wat zij de makkelijkste manier vinden. Bij het groeien zoeken ze de weg van de minste weerstand. Zo ontstaan er verschillende gelijkenissen, bijvoorbeeld met de kern van een zonnebloem. Het is een zelforganisatie van kleine elementen. Deze kracht is gewoon aanwezig in de natuur, op alle niveaus. Het is heel interessant om daarmee te werken.”

Info: ‘Hope & Agony’ is tot 30 juli nog te zien op de expo ‘Dromen Denken Doen’ in galerie De Mijlpaal, Brugstraat 45 in Heusden-Zolder. www.davidhuycke.com

Tekst Dominique Piedfort
Foto’s © Lies Willaert, David Huycke