Filmtip

by | mrt 13, 2024 | Magazine #9 | 0 comments

Thunder Road
13 minuten acute rouw. Een filmtip van Mathias Sercu

Thunder Road is een korte komedie-drama film geschreven, geregisseerd en gespeeld door Jim Cummings. Cummings schreef de film in een periode van twee maanden tijdens het pendelen naar zijn werk in CollegeHumor. Hij financierde de kortfilm door zijn trouwring te verkopen.

De kortfilm ging in 2016 in première op het Sundance Film Festival, waar hij meteen de Short Film Grand Jury Price won. De jury noemde het een mini-meesterwerk op vlak van schrijven, regisseren en acteren. Er volgden daarna nog heel wat meer prijzen voor beste acteerprestatie en verhaallijn op verscheidene filmfestivals. En dat verbaast niet. De aantrekkingskracht van de film zit in de unieke combinatie van straf vakmanschap en emotionele story-telling over een thema dat aandacht verdient.

De plot van de kortfilm is eenvoudig: tijdens de uitvaart van zijn moeder gaat politieagent Arnaud naar voor om zijn lofrede voor zijn moeder te geven. Ondanks dit simpele opzet ontvouwt zich een ongelooflijke tour-de-force. En gelukkig maar, want afscheid nemen is nooit zo eenvoudig als het plot doet vermoeden. Een lofrede houden op het kwetsbaarste moment in je leven is verre van eenvoudig. Je wordt geconfronteerd met wat en wie niet meer is en nooit meer zal zijn. Dat vormgeven in woorden tijdens een speech is een krachttoer zonder weerga. Net door de ontzettend rauwige complexiteit daarvan te tonen, is deze kortfilm zo krachtig. 

Doordat de film in één shot is opgenomen word je als kijker meegezogen in de emotionele zoektocht van het hoofdpersonage. De camera neemt je in 1 lange take mee van achterin de kerk naar het altaar met Arnaud en zijn chaotische geestelijke toestand in de focus. Je zit als het ware mee op de uitvaart. Je ziet een man op de rand van een zenuwinzinking, geplaagd door heel wat ‘mentale issues’, in acute rouw, en in de onmogelijkheid om zijn emoties te uiten. Hij spreekt over zijn moeder op een warme manier, uit spijt over hoe hij haar behandelde, worstelt en huilt. Tot zijn emoties opbouwen en hij meteen weer in het gelid komt, zijn emoties onderdrukt en aangeeft dat alles goed gaat. Als publiek zie je hem zoeken, zijn onmacht verwoorden, daarin falen, weer proberen, in immense verdriet. Ogenschijnlijk vreemd en tegelijk heel puur wordt het wanneer hij het favoriete lied van zijn moeder brengt: Thunder Road van Bruce Springsteen. Hij zingt het onder begeleiding van de roze radio van zijn dochter, en brengt ook een hele choreografie. Vreemd, zelfs lachwekkend, zou je kunnen denken om dat te doen op een begrafenis, maar ook zo passend, want zijn moeder was directeur van een dansschool. 

De film schommelt feilloos doorheen de genres tragedie en komedie, beide elkaar versterkend. Als publiek slinger je tussen beiden genres mee. Je voelt mee, je ziet het ongemak: het gewroet met het afscheid enerzijds maar ook met heel wat andere issues die je ergens voelt hangen anderzijds (in de blikken naar de vrouw vooraan, in de afstand en nabijheid tussen Arnaud en zijn dochter). Jim Cummings slaagt erin om de film tegelijk entertainend en oncomfortabel te maken. Je lacht en huilt terwijl de wereld van de protagonist in elkaar stort. Het is humor met een groot hart: warm en empathisch. 

De acteerprestatie van Jim Cummings is daarenboven voortreffelijk. De monoloog en de dans/zangperformance hebben beide een ongelooflijke timing, en virtuositeit in zich. Elke pauze, elke beweging, elke gezichtsuitdrukking, elk woord is perfect getimed. 

Een tour-de-force die ode brengt aan de krachttoer dat rouwen is. 

Thunder Road
Regie: Jim Cummings
Script: Jim Cummings
Productie: Mark Vashro
Cast: Jim Cummings, Kitty Barshay, William Daubert
Muziek: Bruce Springsteen, Father Andrew
Distributie: VIMEO
Duur: 13 minuten
Taal: Engels 

Tekst: Let Dillen