Column Tania Mertens

by | mrt 8, 2024 | Magazine #9 | 0 comments

Ik ben Tania Mertens, fotograaf van de echte verhalen. Ik ben een mijmeraar en een dromer met een gigantische liefde voor verhalen. Fotografie is mijn taal om die verhalen te schrijven. In de details van het leven
zit ik vlakbij graag zien, in al zijn vormen. Dat brengt me dicht bij wat er écht toe doet en dat maakt van mij dus ook een fotograaf van ongelooflijk graag zien! Soms is liefde heel zichtbaar, dan weer verborgen onder vele, zachte laagjes. Mijn werk is een ode aan jou, aan het leven tout court – met alles erop en eraan en het mag er allemaal zijn.

Ode aan mijn grootvader

Stilletjes aan werd zijn wereld kleiner. Niet dat hij daarvoor gekozen had. Het kleiner worden van zijn wereld was het directe gevolg van zijn vergetelheid.

Zijn vrijheid glipte door zijn vingers recht evenredig met de snelheid waarmee hij stukjes van de wereld vergat. Zijn wereld werd kleiner gemaakt, NIET om hem te straffen, maar om hem veilig te houden. Zijn vrijheid van gaan en staan werd ingeperkt. Het maakte hem bang. Het maakte mij bang én boos.

Samen met zijn geheugen verdween hij. Hij stopte met herkennen. Hij stopte met de mensen te herkennen die hij zielsgraag zag. Heel af en toe een glimp. Heel af en toe een helder moment. Tot ook dat verdween. Tot hij verdween.

Ik was nog jong toen hij de wereld vergat.
Hij was te jong om hem te vergeten.

Mijn grootvader was ambachtsman, kleermaker van beroep.
Hij toverde van enkele lappen stof de mooiste kostuums.
Hij was fier op zijn métier. Op zijn vakmanschap.
Het zou verstandiger geweest zijn, moest hij net zoals zijn vrienden in een grote winkelketen zijn gaan werken.
Maar dat kon hij niet.
Hij was kleermaker van beroep, niets aan te doen.
Een fiere man. Zacht hart, graag gezien door iedereen.

Ik herinner me nog zijn kleermakersatelier.
Het op één na kleinste kamertje in huis, tot de nok gevuld met kleermakersspullen.
Ik herinner me ook nog dat grote, zachte hart.
Misschien was het wel zo zacht, omdat hij het altijd volgde.

www.taniamertens.be